فيروز ، نهاوندى بوده بود ، به روزگار پارسيان روميان اسيرش كرده بودند پس از آن مسلمانان اسيرش كردند و به محل اسارت خويش انتساب يافت . و هم شعبى گويد : از آن جمله كه به دره ريختند هشتاد هزار كس كشته شد در نبردگاه نيز سى هزار كس كه به هم بسته بودند كشته شدند بجز آنها كه ضمن تعاقب كشته شدند . شهر نهاوند در آغاز سال نوزدهم به سال هفتم خلافت عمر گشوده شد كه سال هيجدهم به سر رسيده بود . طلحه گويد : در مكتوب نعمان و حذيفه براى مردم ماه ها چنين آمده بود : « بنام خداى رحمان رحيم « اين مكتوبى است كه نعمان بن مقرن به مردم ماه بهزادان ميدهد « جانها و مالها و زمينهايشان را امان ميدهد كه كس دينشان را تغيير ندهد و « از انجام ترتيبات دينشان منعشان نكند ، مادام كه هر سال به عامل خويش « جزيه دهند : از هر بالغ بابت جان و مالش باندازهء توانش ، و مادام كه به « رهمانده را رهنمايى كنند و راهها را اصلاح كنند و هر كس از سپاه « مسلمانان را كه به آنها گذر كند مهمان كنند كه يك روز و شب پيش آنها « بماند ، و پيمان نگهدارند و نيكخواه باشند . اگر خيانت كردند و دگرگونى « آوردند ذمهء ما از آنها برى باشد : « عبد الله بن ذى السهمين « و قعقاع بن عمرو « و جرير بن عبد الله شاهد شدند « در محرم سال نوزدهم نوشته شد بنام خداى رحمان رحيم